2 december 2016

Jakarta Journal

In Indonesië heerst de mythe dat vis eten slecht is voor de gezondheid. Als gevolg daarvan eten vrouwen tijdens hun zwangerschap geen vis en worden er baby’s geboren die vaak te klein zijn.

Salsaparilla werd gevraagd een spel te ontwikkelen om deze mythe uit de wereld te helpen.

Onderstaand treft u het blog aan geschreven door Marco Tankink tijdens zijn verblijf aan Indonesië waar hij het spel speelt met vrouwen én kinderen. Deze laatste zijn tenslotte de toekomst en kunnen de mythe helpen doorbreken.

Dag 1 “Traffic is good mister!”

Toen ik gister na 15 uur vliegen aankwam op het vliegveld van Jakarta had ik een taxi nodig om in mijn hotel te komen. De taxirit zou anderhalf uur gaan duren. Toen we er bijna waren was mijn chauffeur heel erg opgetogen. “Traffic was good mister”; en hij stopte prompt langs de weg om een rekening voor me te schrijven terwijl de andere auto’s maar even van weghelft moesten wisselen. Daarna begonnen we aan het laatste stukje van de reis. Het was (zo ontdekte ik later) nog ongeveer 750 meter. Over die laatste meters hebben we zeker 45 minuten gedaan…… Gekkenhuis hier dat verkeer J. Op een gegeven moment suggereerde ik dat ik uit zou stappen en het laatste stukje zou lopen…”you are first time here sir.. not safe.. no I bring you to hotel lobby”

Vandaag haalde Damianty (Directeur van Savica) me op in het hotel en zijn we naar haar kantoor gelopen; het bleken precies dezelfde 750 m te zijn. Ik kon de plek waar mijn chauffeur was gestopt nog aanwijzen. We deden er 10 minuutjes over.

Op het kantoor aangekomen bleken er 6 medewerkers op ons te zitten wachten.

Met deze mensen gaan we zaterdag op field trip naar Tegal. In Tegal gaan we het spel dat we hebben ontwikkeld op basis van het onderzoek van Savica proefspelen.

De basis van het spel vormen 25 kaarten. Deze kaarten noemen we Myth Or Fact cards (MOF). Door middel van deze kaarten willen we de mythen die onder de primitieve bevolkingsgroepen (van o.a. Tegal) leven over het niet-eten van vis tijdens de zwangerschap en de eerste twee jaar na de bevalling- bespreekbaar maken.

We reizen zaterdag naar Tegal. Daar gaan we de kaarten in drie verschillende varianten speelbaar maken:

  1. Een variant op het NL spel “huisje-boompje-beestje” (omgedoopt tot “Huisje-kindje-visje”)
  2. Een quizz (petje op- petje af)
  3. Bingo met gemarkeerde nummers

Met het team van Savica heb ik de drie varianten proefgespeeld. Er werd veel gelachen en goed geluisterd, en natuurlijk heb ik aan het einde een Salsaparilla prijsje uitgedeeld. Ik ben heel benieuwd hoe het zaterdag en zondag zal gaan. Vanuit het Savica team zijn vandaag al twee mensen naar Tegal gereisd om alles voor het proefspelen klaar te maken daar.

jakarta-journal-1

De meeste aandacht is –naast het maken van de MOF kaarten- gaan zitten in het spelbord.

Om de plaatselijke economie te steunen in dit project had ik aangegeven dat ik met een Indonesische grafisch vormgever wilde werken, die vervolgens het spel moest laten produceren bij een Indonesische drukker. De man die Savica had aangedragen, ene Feri (aardige man, helaas slecht Engels, waardoor ik de communicatie aan Savica over moest laten) haakte vandaag af. Het werd hem allemaal te moeilijk en te veel. Een kleine ramp in een project als dit met krappe deadlines en hoge idealen. Gelukkig vonden we vandaag via via een nieuwe vormgever die bereid is om het project op te pakken.

jakarta-journal-2

Toen ik terug ging lopen vandaag zag ik een loopbrug voor voetgangers over de weg.

Ik wees ernaar en vroeg aan Damianty of ik ook over die brug kon gaan- of dat niet een snellere weg zou zijn terug naar mijn hotel.” Nou… zei ze, die gebruiken wij niet meer.. “er is daar laatst iemand verkracht en er zijn ook al twee mensen vermoord”.

Met de schrik in mijn benen ben ik langs de file naar huis gewandeld.

Marco Tankink

1 december 2016